We kennen het allemaal: soms zitten we helemaal klem in ons denken. Als een hamster in een tredmolen draaien de gedachten, zorgen, verhalen en scenario’s maar door in ons hoofd. Hoe komt het toch dat het denken ons zo gevangen kan houden?

Het menselijk denken sinds de oudheid

Voor een groot deel heeft dat te maken met de evolutie van ons menselijke brein, al honderdduizenden jaren lang. In de oudheid leefden mensen in stamverband en konden ze alleen niet overleven. Daarom ging het brein overlevingsstrategieën bedenken:

  • Altijd alert zijn op gevaar (waar zijn de wolven en beren?).
  • Na ontsnapt te zijn aan een roofdier of andere gevaarlijke situatie, eindeloos in gedachten het voorval herhalen om zo te analyseren wat er precies gebeurde, hoe je je eruit hebt gered en hoe je kunt voorkomen dat zoiets nogmaals gebeurt.
  • De stam zorgde voor veiligheid en overleven. De mens ging zich er dus op richten om maar vooral bij de stam te mogen blijven, door zich aan te passen, niet te veel op te vallen en vooral geen vijanden te maken binnen de eigen groep. Verbanning uit de stam betekende immers een gewisse dood: was het niet door wilde dieren dan wel door leden van rivaliserende stammen. Individualiteit werd dus opgegeven ten gunste van de bescherming van de stam.

Komt het je bekend voor?

De moderne mens heeft nog steeds dit soort denkpatronen die door de eeuwen heen diep zijn ingesleten in het menselijk brein. We bedenken ramp- en noodscenario’s, we piekeren en analyseren wat af. Vreselijk vermoeiend en contraproductief. Er lopen namelijk geen wolven en beren over straat en als je niet ieders goedkeuring krijgt kun je tegenwoordig prima overleven en leven. Alleen …. het brein beseft dit niet, die draait nog steeds een oude versie van het “ik-moet-zorgen-dat-ik-overleef” – programma.

Nieuwe ontwikkelingen in de psychologie

De evolutie van ons brein verklaart dus een hoop. Maar wat nu? Hoe kunnen we het beste met deze inzichten omgaan? Er zijn vele stromingen binnen de psychologie en spiritualiteit die ieder hun eigen visie en mogelijke oplossingen aanreiken. Enkele voorbeelden:

  • Je gedachten en zorgen kun je uitdagen en weerleggen als onlogisch of onwaarschijnlijk.
  • Je negatieve gedachten kun je neutraliseren met positieve affirmaties.

Deze methoden werken op korte termijn zeker, je voelt je er een tijd beter door. Op de lange termijn blijkt dat al die gedachten waar je nou juist zo graag vanaf wou, toch steeds weer terugkomen en soms zelfs nog erger dan voorheen. Een belangrijke reden, zo heeft men ontdekt, is omdat met deze technieken je een discussie of een strijd aangaat met je eigen denken. Dit versterkt het signaal naar de hersenen dat er iets mis is en verhoogt de alertheid en stress.

De werking van ons brein zal niet zomaar veranderen. Hele dagen in discussie gaan met je eigen gedachten en vaak positieve affirmaties gebruiken kunnen een dagtaak worden die je in je hoofd en uit de ervaring van het moment houden.

Het kan gemakkelijker

Gelukkig is er binnen de psychologie een stroming ontstaan die dit erkent en met een geheel nieuwe invalshoek komt. Je hoeft je gedachten niet te betwisten, neutraliseren of omvormen. Je kunt juist leren om ze oordeelloos te observeren en er niet in mee te gaan. Zo voorkom je ook dat gedachten zich vast gaan zetten in je psyche als overtuigingen. In deze zienswijze komen psychologie, mindfulness en spiritualiteit bij elkaar.

Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat deze methode heel goed werkt en eenvoudig te leren is. Als je hier meer over wilt weten, kijk dan eens naar de cursus Lichter Leven, die binnenkort weer met een nieuwe groep start.

Ik begeleid je graag richting “peace of mind”.

 

Wil je meer weten over het menselijk brein en het denken?

Schrijf je in op de inspiratiebrief en ontvang regelmatig blogs, inspiratie en nieuws.
Klik op de afbeelding:

error: Content is protected !!