Als mensheid bewegen we ons collectief naar meer bewustzijn. Dit betekent dat we ook een grotere gevoeligheid ontwikkelen voor energie en emoties, van onszelf en anderen. Zoals je in de wereld kunt zien, verloopt dit proces niet voor iedereen in gelijke mate of in gelijk tempo. Mondiaal gezien hebben we nog een lange weg te gaan.

Gevoelige mensen

Het is echter onmiskenbaar dat er steeds meer bewuste en gevoelige mensen zijn en daar is een reden voor: deze wereld heeft ons hard nodig voor het huidige transformatieproces naar een hoger bewustzijn. Helaas is het voor sensitieve personen niet gemakkelijk om op aarde te zijn. Er is een tendens dat mensen zich willen terugtrekken, de heftige energie en emoties niet aangaan: vermijdingsgedrag. Zelf heb ik daar ook lang mee geworsteld.

Spiegel

De ervaringen in je leven op aarde zijn als een spiegel die oordeelloos reflecteert wat jij uitzendt, bewust of onbewust. Als jij je menselijke gevoelens en aardse ervaringen liever vermijdt, dan spiegelt het leven je jouw eigen weerstand, angst en frustratie. Hierdoor lopen de dingen niet lekker en kun je de neiging krijgen je nog verder terug te gaan trekken. Zo kom je in een neerwaartse spiraal terecht.

Wat kun je doen?

Een goede manier om dit te doorbreken is om dwars tegen je ongemak en weerstand in te gaan. Dit voelt niet comfortabel en zelfs contra-intuïtief, zeker in het begin. Toch is het belangrijk om uit je comfortzone te stappen, want daarbinnen krijg je alleen maar meer van hetzelfde. Als je echt wilt groeien en het leven leuker wilt gaan vinden, dan ontkom je niet aan het doen van nieuwe, en dus spannende, dingen. Nieuwe stappen zetten brengt onzekere gevoelens met zich mee: dat is een natuurlijke reactie op het onbekende en die innerlijke reactie heeft iedereen. Ga je daar doorheen, dan krijg je ervaringen die je een groter zelfbewustzijn en sterker gevoel van eigenwaarde geven. Dat lijkt me de moeite waard.

Eenzaamheid is niet nodig

Als je gevoelig bent, dan kan dat gegeven je leven gaan beheersen, als je niet uitkijkt. Er is tegenwoordig veel te lezen over HSP, de hoog sensitieve persoon. Deze herkenning kan positief werken, een gevoel geven dat je niet gek bent of de enige bent die hiermee worstelt. Ik denk wel dat het verstandig is om je niet te gaan identificeren met het HSP-er zijn. Als je niet alleen je gevoeligheid ervaart, maar als het gaat definiëren wie je bent, dan zit je op een hellend vlak. Je mind ziet overal problemen en is dol op labels. Het “nee hoor, dat kan ik niet, want ik ben HSP-er” ligt dan al snel op de loer. Je mind heeft zo weer een nieuwe manier gevonden om het leven niet aan te gaan, om ervaringen in jezelf en de buitenwereld te vermijden. Dit versterkt helaas alleen je angsten en gevoel van afgescheidenheid, en daarmee ook je gevoel van eenzaamheid.

Jouw unieke bijdrage

Je gevoeligheid erkennen is uiteraard prima, mits je jezelf de ruimte geeft om dit ook daadwerkelijk te ervaren. Zelfs als dat niet lekker of gemakkelijk voelt. Als je aanwezig kunt zijn in de ervaring, ben je automatisch aanwezig in het hier en nu. Pas dan kun je jouw unieke bijdrage leveren en een positieve kracht zijn in deze wereld.

Thuis op aarde

Je zult je dan vanzelf hier ook meer thuis gaan voelen, omdat je weet dat jij jouw eigen plek inneemt en jouw unieke bijdrage aan deze wereld levert vanuit bewustzijn en moed. Terecht iets om trots op te zijn.

Herken je iets in jezelf? Hoe ga jij om met je gevoeligheid? Ik lees graag je reactie!

error: Content is protected !!